NIEUWS

Aerodynamica bij fietsen.



 

Elke fietser die ooit flink tegen de wind in heeft gefietst weet wat weerstand van wind is, het is uitputtend! Om vooruit te komen moet de fietser door een massa lucht voor hem komen. Dit vraagt energie. Een aerodynamische doelmatigheid, een gestroomlijnde vorm dat glad door de lucht snijdt, maakt het de fietser mogelijk harder te gaan, met minder inspanning. Maar hoe harder de fietser gaat, hoe meer hij de weerstand van de wind ervaart en hoe meer energie het kost deze te overwinnen. Wanneer wielrenners grote snelheden willen bereiken, richten zij zich niet alleen op grotere kracht, die zijn grenzen heeft, maar ook op betere aerodynamische doelmatigheid.

Een aerodynamische wrijving bestaat uit twee krachten: een luchtdruk-rem en directe wrijving (ook bekend als voorkant-wrijving of huidwrijving). Een hindernis, een onregelmatig object dat de wind die er langs waait verstoort, dwingt de lucht te wijken van de voorkant van het object. Lage drukgebieden achter het object resulteren in een remmende druk tegen het object. Met hoge druk aan de voorkant en lage druk aan de achterkant zal de fietser letterlijk naar achteren getrokken worden.
Gestroomlijnde ontwerpen helpen de lucht meer glad langs de lichamen te gaan en verminderen de remdruk.

Op een vlakke weg, is de aerodynamische wrijving verreweg de grootste hinder voor de snelheid van de fietser, uitgerekend voor 70 tot 90 procent van de weerstand gevoeld tijdens het fietsen. Het enige grotere obstakel is een berg opklimmen: de krachtsinspanning die nodig is om bergop te fietsen tegen de kracht van de zwaartekracht weegt veel zwaarder op tegen de weerstand van de wind. Directe wrijving die ontstaat wanneer de wind in contact komt met de voorkant van de fietser. Wielrenners dragen vaak "skinsuits" oftewel huidpakken om directe wrijving te verminderen. Directe wrijving is een kleinere factor dan de rem van de luchtdruk.

Terwijl verbeteringen aan frames en onderdelen de aerodynamische prestaties hebben verhoogd, blijft de fietser het grootste obstakel voor aangrijpende verbetering tegen directe wrijving en de luchtdruk-rem. Het menselijk lichaam is niet erg gestroomlijnd. De positie van het lichaam is belangrijk.
Fietsers gebruiken "drop bars", de naar beneden hellende sturen, om hun voorkant kleiner te maken, wat hen helpt de hoeveelheid weerstand te verminderen die ze moeten doorstaan. Het verlagen van de voorkant helpt de fietsers hun gemiddelde snelheid te vergroten. Behalve de positie, kunnen kleine details, zoals de kleding ook veel doen aan het verminderen van de "huid-wrijving".
Nauw sluitende synthetische kleding wordt door bijna elke professionele fietser gedragen, zowel op de weg als in de bergen. Veel recreatieve fietsers dragen ook fietskleding zowel voor de aerodynamische verbetering als voor het comfort.